باید که تو را رها بگذارم ....

تو باید که بروی و دچار حادثه عشق شوی ....
باید که چشمانت ار حادثه عشق تر شود ......من اینجا به شادی تو شاد می مانم....
هر چند که
تو دیگر یادم نیستی و نخواهی بود....و این چه بی اندازه سخت است....به سختی جان کندن....
همین که هیچکس دیگر سراغم را نمیگیرد مرا بس است....
+این روزها به چه می اندیشی
+در چشمانت وسعت دنیا را می بینم.....و نوری عجیب...که بی شک نور امید است و یقین به راهی که میروی....
+دهان بر خواسته خویش می بندم....باشد که تو سربلند شوی .....
+برای قلبت عشقی را آرزو می کنم که سزاوار و درخور بزرگیت باشد....
+بهترین ها از آن تو باد ....